Het begin

Hoe we te horen kregen dat ons meisje een gehoorbijzonderheid heeft.

Daar zit je dan, in het audiologisch centrum zoals ze dat zo mooi noemen. In een kamer wachten we tot de audioloog terug komt om ons te vertellen wat de bevindingen zijn. De beste man gaat zitten en begint zijn verhaal met, helaas heb ik slecht nieuws. Uw dochter is slechthorend.

Mijn eerste reactie, top dan weten we dat! En nu?

Even een klein stukje terug in de tijd, op die bewuste dag was Jadey namelijk nog geen 6 weken oud. Jadey is via een keizersnede bevallen waar ik overigens ook echt geen moeite mee had. Was blij toen ze zeiden dat het ging gebeuren en via welke weg maakte me op dat moment niets meer uit. Eenmaal thuis kregen we tijdens de hielprik ook gelijk een gehoortest, Jadey maatje 44 en oren die net zo klein waren als der maatje kleding doet vermoeden kwam niet door de test.

Eén week oud en dan je eerste test al falen, toch knap hoe dat werkt. Maar goed, de dame die haar kwam testen was wat zenuwachtig en dat in combinatie met de kleine oren dacht ik eigenlijk dat daar het probleem wel zou liggen.Twee weken later kwam de aardige mevrouw terug maar ook deze keer geen positieve cijfers, dan komen ze met groot geschut thuis bij je testen. Jadey met koptelefoon, plakkers op der hoofd en wel 4 x hetzelfde riedeltje uitvogelen. En ja hoor na de vierde keer kwam haar linker oor toch als goed horend naar voren alleen rechts deed nog lastig, de rede van ons bezoek aan Alkmaar.

Voordat we de uitslag kregen moesten we met Jadey ons aanmelden bij het audiologisch centrum. Hier moest ze als ze in slaap was nogmaals getest worden. Slapen had ze natuurlijk netjes in de auto gedaan en nieuwsgierig als mevrouw toen al was duurde het wel even voor alle testen uitgevoerd konden worden. Maar gelukkig kregen we haar naar een boel geschommel en de nodige melk toch in slaap en konden de onderzoeken plaats vinden.Na deze dag kunnen deze onderzoeken alleen nog maar onder narcose gedaan worden, kinderen moeten namelijk echt een rustige hersenactiviteit hebben anders kan er niet goed meer gemeten worden. Deze onderzoeken doen ze dan ook echt alleen maar als er onverwacht ineens ernstige veranderingen plaats vinden met het gehoor.

Kleine kanttekening van dit hele verhaal is dat ik zelf in de zorg werk en daarin ook met doof en slechthorende cliënten te maken heb gehad. Wat in mijn geval de uitslag minder heftig maakte dan dat er eigenlijk van mij verwacht werd. Dit bleek dan ook uit de reactie van de audioloog op mijn “Top en nu” reactie. “U bent er wel erg nuchter onder mevrouw”, zei de meneer. “Ja, zei ik, wat wilt u dat ik doe dan? Huilen? Nee hoor slechte oren is net als slecht zien en gelukkig bestaan er genoeg hulpmiddelen om het horen te verbeteren.

En dan, een maand later mag Jadey weer op bezoek komen. Dit maal voor het aanmeten van haar oortjes. We hebben gekozen voor knal roze, want opvallen dat mochten ze van ons wel. Ze hadden ons verteld dat we geen wonderen moesten verwachten en dat er mogelijk wel helemaal geen reactie vanuit Jadey zou komen als ze de oortjes in zou krijgen, het tegendeel was waar. 

Ons moppie heeft die dag een set extra oren gekregen, en wat waren en zijn wij trots! 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *